Rewitalizacja – to kompleksowy proces wyprowadzania ze stanu kryzysowego obszarów zdegradowanych poprzez działania całościowe (powiązane wzajemnie przedsięwzięcia obejmujące kwestie społeczne oraz gospodarcze lub przestrzenno-funkcjonalne lub techniczne lub środowiskowe), integrujące interwencję na rzecz społeczności lokalnej, przestrzeni i lokalnej gospodarki, skoncentrowane terytorialnie i prowadzone przez interesariuszy rewitalizacji w sposób zaplanowany oraz zintegrowany poprzez programy rewitalizacji.

Stan kryzysowy – stan spowodowany koncentracją negatywnych zjawisk społecznych (w szczególności bezrobocia, ubóstwa, przestępczości, niskiego poziomu edukacji lub kapitału społecznego,  niewystarczającego poziomu uczestnictwa w życiu publicznym i kulturalnym), współwystępujących  z negatywnymi zjawiskami w co najmniej jednej z następujących sfer:

•     gospodarczej,
•     środowiskowej,
•     technicznej,
•     przestrzenno-funkcjonalnej.

Obszar zdegradowany – obszar, na którym zidentyfikowano stan kryzysowy. Dotyczy to najczęściej obszarów miejskich, ale także wiejskich. Obszar zdegradowany może być podzielony na podobszary, w tym podobszary nieposiadające ze sobą wspólnych  granic pod warunkiem stwierdzenia sytuacji kryzysowej na każdym z podobszarów.

Obszar rewitalizacji – obszar obejmujący całość lub część obszaru zdegradowanego, cechującego się szczególną koncentracją  negatywnych zjawisk, w sferze społecznej przy współwystępowaniu negatywnych zjawisk w co najmniej jednej z następujących sfer: gospodarczej, środowiskowej, przestrzenno-funkcjonalnej, technicznej, na którym, z uwagi na istotne znaczenie dla rozwoju  lokalnego,  zamierza  się  prowadzić rewitalizację. Obszar rewitalizacji może być podzielony na podobszary, w tym podobszary nieposiadające ze sobą wspólnych granic,  lecz  nie  może  obejmować terenów większych niż 20% powierzchni gminy oraz  zamieszkałych  przez  więcej  niż  30% mieszkańców gminy.

Program rewitalizacji:
inicjowany, opracowany i uchwalony przez radę  gminy, wieloletni program działań w sferze społecznej oraz gospodarczej lub przestrzenno-funkcjonalnej lub technicznej lub środowiskowej, zmierzający do wyprowadzenia obszarów rewitalizacji ze stanu kryzysowego oraz stworzenia warunków do ich zrównoważonego rozwoju, stanowiący narzędzie planowania, koordynowania i integrowania różnorodnych aktywności w ramach rewitalizacji. Programami rewitalizacji są np. lokalne programy rewitalizacji, miejskie programy rewitalizacji, gminne programy rewitalizacji.

Gminny Program Rewitalizacji – szczególny rodzaj programu rewitalizacji opisany w rozdziale 4 ustawy z dnia 9 października 2015 roku o rewitalizacji.

Przedsięwzięcie rewitalizacyjne – przedsięwzięcie w rozumieniu art. 15 ust.1 pkt 5 ustawy, wynikające z programu rewitalizacji, tj. zaplanowane w programie rewitalizacji i ukierunkowane na osiągnięcie jego celów, albo logicznie powiązane z treścią i celami programu rewitalizacji, zgłoszone do objęcia albo objęte współfinansowaniem UE z jednego z funduszy strukturalnych albo Funduszu Spójności w ramach programu operacyjnego. Wynikanie przedsięwzięcia rewitalizacyjnego z programu rewitalizacji oznacza zatem albo wskazanie (wymienienie) go wprost w programie rewitalizacji albo określenie go w  ogólnym  (zbiorczym) opisie innych, uzupełniających rodzajów działań rewitalizacyjnych.

Specjalna Strefa Włączenia (SSW) – część województwa zachodniopomorskiego obejmująca obszar gmin, w których występują deficyty w co najmniej 3 z 6 obszarów problemowych (demografia, infrastruktura techniczna, dostępność do usług publicznych, potencjał gospodarczy, problemy popegeerowskie, ubóstwo). W SSW zawiera się obszar przejściowy , tj. gminy, które od nie więcej niż trzech kolejnych lat znajdują się poza obszarem podstawowym SSW. Strefa wyznaczona została uchwałą Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego nr 838/15 z dnia 2 czerwca 2015 oraz uchwałami aktualizującymi SSW.

Na podstawie Wytycznych w zakresie rewitalizacji w programach operacyjnych na lata 2014-2020.